У ствари, данас и нема смисла правити преглед за недељу унатраг. Данас, на дан избора, сви политички листови гледају на догађаје за недељу дана унапред.
Али ја ћу остати при своме обичају, да говорим о недељи која је прошла, и која се свршава данашњим, најбурнијим даном својим.
*
Некаква чудна недеља, почела је с понедеоника грмљавином, па се наставила демонстрацијама по улицама, за тим је наишла силна киша а завршиће се данас полупаним главама.
Нека бурна недеља и то онако, дупло бурна, и с неба и са земље.
*
Боже, што ће данас цео свет лећи на телеграфе и телефоне. Сећам се прошле године, ниси могао целога дана ни с ким да разговараш на телефону. Кога год да тражиш, одзива ти се или Министарство полиције или поједине редакције.
„Ало!“
„Ало!“
„Молим вас дајте ми кобасичара Новотни.“
„Изволте.“
„Ало!“
„Ало!“
„Ко је тамо?“
„Вечерње Новости.“
„Ама не тражим Вечерње Новости.“
Или овако:
„Ало!“
„Ало!“
„Молим број 1012, госпођа Марковићка.“
„Изволте!“
„Ало!“
„Ало!“
„Ми смо пали.“
„Ама ко је пао по Богу брате?“ згранем се ја, знајући да госпођа не спада у женске које тако лако падају.
„Наши листа до сад 346 гласова, њихова 700.“
„Па ко је то тамо?“
„Редакција…“
„Звррр…“
Ето, тако је било прошле године а тако ће бити и ове.
*
Један од највећих догађаја, који морам забележити, то је да је на Ади Циганлији већ поникла нова варош, и чине се огромне припреме за велики „Тројички Сабор“.
Интересантно је да се многе даме распитују: има ли на Ади комараца?
Колико сам ја сазнао, Новинарско је Удружење учинило кораке код г. министра унутрашњих дела да растера комарце али су ти комарци били сасвим излишни. Ја мислим кад се тамо уселе новинари да ће се комарци сами раселити, јер комарци не трпе конкуренцију. А дозволићете тек, да новинари могу боље уједати но комарци.
*
Од јутрос је освануо Београд сав излепљен. Изгледа, Боже ме прости, као човек фластером искрпљен по лицу. Где год се окренете плакати. На плотовима и тарабама, на стубовима и капијама, само плакат до плаката. „Гласајте за овог, браћо!“ „Гласајте за оног браћо!“
Зврје фијакери који возе гласаче, журе гласачи пешке и трамвајима, деру се промукли агитатори и чувари кутија меркају свакога гласача и загледају му очи.
Данас је најсрећнији дан за свакога брата Србина, другим речима, данас је као неки наш народни празник, јер, одузмите нам гласање, па сте нам одузели најрадоснију нашу забаву.
Ја сам чак мислио да предложим Архијерејском Сабору, да изборе унесе у календар као народни празник. Тако би бар, осим Ускрса и Божића, имали и „Свете изборе“, као трећи велики празник у години.
А општински избори били би онако као преслава, избора за народне посланике.